Geleneksel eğitim yöntemlerini tersine çeviren, Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nin farklılaştırılmış eğitim yaklaşımı içerisinde de yer bulan öğrenci merkezli bir pedagojik yaklaşımdır. 

Bu modelde, geleneksel eğitimde sınıfta yapılan konu anlatımı ev ortamına taşınırken, evde yapılması gereken ödev ve uygulama etkinlikleri sınıf içine taşınır. 

Öğrenme Süreci: 

Öğrenciler, ders öncesinde öğretmen tarafından hazırlanan videolar, sunumlar, podcastler veya okuma materyalleri aracılığıyla temel bilgileri bireysel olarak öğrenirler.

Sınıf İçi Zaman: 

Sınıf zamanı, teorik anlatım yerine; tartışmalar, projeler, grup çalışmaları, problem çözme ve derinlemesine inceleme gibi etkileşimli faaliyetler için kullanılır.

Öğretmenin Rolü: 

Öğretmen, bilginin tek aktarıcısı değil, öğrenme sürecini kolaylaştıran, rehberlik eden ve öğrencilerin bireysel ihtiyaçlarına odaklanan bir mentor rolüne geçer.

Farklılaştırma: 

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli'nde farklılaştırmanın bir çatı kavram olduğu belirtilerek, ters yüz sınıf modeli, her öğrencinin kendi hızında öğrenmesine olanak tanıyan esnek bir yapı sunar.

Avantajları: 

Öğrenci sorumluluğunu artırır, sınıf içi etkileşimi zenginleştirir, bireysel öğrenme hızına izin verir ve üst düzey düşünme becerilerini geliştirir. 

Özetle, bu modelle sınıf, bilginin pasif dinlenildiği bir yer olmaktan çıkıp, aktif olarak yapılandırıldığı bir "uygulama atölyesi" haline gelmektedir.